Bergama’da başlayan bir hikâye…

Merak eden bir çocukla başladı. “Bu evren nasıl çalışıyor?” sorusunu ciddiye alan bir gençle devam etti.

1996 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fizik Bölümü’nden mezun olduğunda elinde sadece bir diploma değil, düşünmeyi öğrenmiş bir zihin vardı. Fizik ona formüllerden daha fazlasını öğretmişti: Karmaşık sistemleri çözmeyi, sabretmeyi ve görünmeyeni sorgulamayı.

Ama yolu laboratuvarda kalmadı.

Teknoloji dünyasına adım attı. Siemens, Oyak Teknoloji, Atos ve NTT DATA gibi uluslararası şirketlerde mühendislikten satış yönetimine, stratejiden üst düzey yöneticiliğe uzanan bir yol izledi.

Yıllar içinde, toplam hacmi milyar dolarları bulan projelerde sorumluluk aldı; büyük ekipler yönetti ve farklı sektörlerde dönüşüm programlarının parçası oldu. Bu süreç ona şunu öğretti:

Teknoloji güçlüdür.
Ama asıl değer, onu doğru amaçla kullanabilmektir.

2016 yılında ICNN’i kurarak yalnızca teknolojiyi sanatla buluşturmadı; farklı sektörleri bir araya getiren çok yönlü bir yapı oluşturdu.

ICNN çatısı altında;

• ICNN Demiryolu ile ulaşım ve altyapı projelerine,
• ICNN Teknoloji ile bilişim ve dijital dönüşüm alanına,
• ICNN Enerji ile sürdürülebilir enerji çözümlerine,
• ICNN Dezenfeksiyon ile sağlık ve hijyen teknolojilerine,
• ICNN Sanat ile kültür ve sinema projelerine

yatırım yaparak üretim alanını genişletti.

Sanat tarafında ise gerçek hayat hikâyelerini beyaz perdeye taşıdı.
Müslüm filmiyle Türkiye’de dram alanında tüm zamanların en çok izlenen yapımlarından birine imza attı. Ardından Zübeyde: Analar ve Oğullar filmiyle tarihimizin en güçlü anne figürlerinden birinin hikâyesini sinemaseverlerle buluşturdu. Çünkü bazen bir milletin hafızası, en güçlü şekilde sanatla anlatılır.

Üretme isteği onu farklı bir alana daha taşıdı. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün “Bunu biz ıslah etmezsek, kim gelip ıslah edecektir?” sözleriyle temelleri atılan Atatürk Orman Çiftliği mirasından ilham alarak AOÇ Kahve markasını hayata geçirdi.

Atatürk’ün çorak bir araziyi üretken ve sürdürülebilir bir modele dönüştürme vizyonu, bugün hâlâ bir ilham kaynağı. Bu vizyonu yaşatmayı ve üretim kültürünü geleceğe taşımayı hedefliyor.

Nuri Yıldırım’ın hikâyesi şunu gösteriyor:
Bilimle başlayan bir yol, teknolojiye; teknoloji sanata; sanat ise toplumsal hafızaya uzanabilir.

Kariyer her zaman tek bir başlıktan ibaret değildir.
Bazen en büyük cesaret, farklı alanları bir araya getirebilmektir.

Ve belki de en önemli soru şudur:

“Ürettiğim şey, gerçekten bir değere dönüşüyor mu?”